[N i jej rodzice oglądają film; w pewnym momencie w filmie następuje scena łóżkowa.]

Ojciec N [uspokajająco]: Oni są po ślubie!

Mama N: Na miłość Boską, nie rozumiem, jak można być w Zamościu i niczego nie zwiedzić! To co wyście tam robili?

Brat N: Grilla.

N: Już nie wiem co mam robić, Mała ciągle biega, a mnie- za każdym razem, gdy do niej wstaję- kręci się w głowie.

Mama N: To nie siadaj.

Prowadząca X: Jeśli na kolokwium proszę was, byście opisali pewien mechanizm, to dobrze byłoby wpisać coś więcej niż jego nazwę- choć to miłe, że zakładacie, iż wykładowca przecież i tak wie, o co chodzi.

Tata N: Widzisz... Natalia w marcu skończyła roczek. Najtrudniejszy rok już za tobą.

N [refleksyjnie]: No.

Tata N: Teraz mała uczy się chodzić...

N [refleksyjnie]: No...

Tata N: Przed tobą najtrudniejsze półtora roku.

[zajęcia z psychoterapii, N miała przygotować referat]

N: A teraz rozdam wam materiały. To dobry moment na użycie wyobraźni. Wyobraźcie sobie, że są piękne.

Dr X: Akceptujemy je takie, jakimi są i cieszymy się z ich obecności.